ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ನನ್ನೊಳಗೊಳಗೆ ಉಡುಗಿ ಹೋಗುತಿರಲು
ಅಡಗಿ ನೋಡಲಿ ಹ್ಯಾಗೆ
ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಕಸುವ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತಿರಲು
ಕುಳಿತು ನೋಡಲಿ ಹ್ಯಾಗೆ
ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಕೈ ಕೊಸರಿ, ಜಾರಿ ದೂರವಾಗುತಿರಲು
ನಿಂತು ನೋಡಲಿ ಹ್ಯಾಗೆ
ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಕೊನೆಯ ಉಸುರಿಡಿದು
ಆಸರೆಯ ಬಯಸಿ
ದೆಸೆ-ದೆಸೆಗೆ, ಕೈ ಕೈ ಚಾಚುತಿರಲು
ಕೈ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು, ನೋಡಲಿ ಹ್ಯಾಗೆ
ನಾನು ಸುಮ್ಮನೆ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳಿಗಾಗಿ
ಹೊತ್ತ ಮನ್ನೆಷ್ಟೋ
ಆಳ ಬಾವಿಗಳಿಂದ
ಎತ್ತಿದ್ದ ನೀರೆಷ್ಟೋ
ಹೊತ್ತು ಸಾಗಲು ನಿತ್ಯ
ತುಳಿದ ಮುಳ್ಳುಗಳೆಷ್ಟೊ

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳನೆಲ್ಲಾ
ಬಹುದಿನಗಳಿಂದ
ಬಹುಜತನದಿಂದ
ಜೋಪಾನ ಮಾಡಿ
ನೀರೆರೆದು, ಗೊಬ್ಬರವುಣಿಸಿ
ಬೆಳೆಸಿದ್ದೆನು
ನನ್ನದೆಲ್ಲವನೂ, ನಾನದರಲ್ಲೇ
ಕಾಣಬಯಸಿದ್ದೇನು

ನನ್ನ ಕನಸುಗಳೆಲ್ಲ
ಮಂಕಾಗಿ ಮಲಗಿದವೇ?
ಮೊಗ್ಗಾಗಿ, ಅರಳದಲೆ
ಬಾಡಿಹೊಗುವವೇ?
ಮಿಡಿಯಾಗಿ, ಕಾಯಾಗಿ
ಹಣ್ಣಾಗದೇ
ಉದುರಿ ಹೋಗುವವೇ?

ಕುಸಿದ ಕನಸುಗಳನ್ನು
ಹಿಡಿದು ಮೇಲೆತ್ತಿ
ತಲೆಯೆತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಲು
ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡಿ
ದೃಢತೆಯನು ನೀಡಲು
ಶಸ್ತ್ರಚಿಕಿತ್ಸೆಯನು ಮಾಡಿ
ಸುಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದಿಡಲು
ಬೇಕಿದೆ ಗೆಳೆಯಾ !
ನಿನ್ನಾತ್ಮ ಸ್ಥೈರ್ಯದ
ಅಖಂಡ ವಿಶ್ವಾಸದ
ವಿಶ್ವಾತ್ಮ ಚೇತನದ
ಬಲ ಬೆಂಬಲದ
ಸವಿ ಸಿಹಿಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿ


ಹೊಳೆವ ತಾರೆಗಳ
ಹೊಳಪಾಗಿ ಬಾ ಗೆಳೆಯಾ
ಸಿಡಿವ ಕೋಲ್ಮಿಂಚುಗಳ
ವಿದ್ಯುತ್ ಚ್ಛಕ್ತಿಯ
ಸಂಚಲನವಾಗಿ
ಮೊಳಗುವ ಗುಡುಗುಗಳ
ಆರ್ಭಟಿಸುವ ಸಿಡಿಲುಗಳ
ಘನ ಘೋಷವಾಗಿ

-ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಶಿವಕವಿ

ನಗರದೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ

ನಗರದೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ

ನಗರದೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಗೆಳೆಯನಿರುವನೊಬ್ಬ
ಅವನ ಕಂಡ ದಿನವು  ನನ್ನ ಪಾಲಿಗದುವೆ ಹಬ್ಬ
ದಿನಗಳುರುಳುತಿಹವು, ವಾರಗಳ ಹಾಗೆ ಓಡಿ
ಅದು ತಿಳಿವ ಮೊದಲೇ ವರುಷ ಸಾಗಿ ಹೋಯ್ತು ನೋಡಿ

ನಾ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ ಹಳೆಗೆಳೆಯರ ಮುಸುಡನ್ನು ಇನ್ನು
ದಿನ ದಿನಗಳು ಗತಿಸುಟಿವೆ ಎದುರಿಸುತ ಬದುಕ ಪೈಪೋಟಿಯನು
ಆದರವ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿರುವ, ನಾ ಇನ್ನು ಅವನ ನೆನೆವೆನೆಂದು
ಕಳೆದ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನೆಗೆ ನಾ ನಿಟ್ಟ ಭೆಟ್ಟಿ ನೆನೆದು

ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಬರುತಲಿದ್ದ ಅವನೂ ಕೂಡ ನಮ್ಮ ಮನೆಗೆ
ಆದರೀಗ ಮುಳುಗಿರುವನನೂ, ಮೈಮರೆತಿಹನು
ಬದುಕಿನ ಈ ಮೂರ್ಖ ಆಟದಲ್ಲಿ
ಹೆಸರನೊಂದು ಮಾಡುವ ಹುಚ್ಚು ಆಸೆಯಲ್ಲಿ

ನಾ ನನ್ನುವೆ! "ನಾಳೆ ಅವಗೆ ಕರೆಯಮಾಡುವೆ,
ತೂರಬೇಕಲ್ಲ ನಾ ಇನ್ನೂ ಅವನ ನೆನೆವೆನೆಂದು"
ನಾಳೆ ಬರುವುದು, ಮುಗಿಯದಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ
ನಮ್ಮ ನಡುವಿನಂತರವು ಮಾತ್ರ ಇರುವಷ್ಟಕ್ಕೆ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ

ನಗರದೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ, ಕೆಲವೇ ಗಾವುದ ದೂರದಲ್ಲಿ
ತಂತಿ ಬಂತು ಸುದ್ದಿ ತಂತು, "ಸ್ವಾಮೀ ನಿಮ್ಮ ಗೆಳೆಯ ಸತ್ತನಲ್ಲಿ"
ಇದನು ತಾನೇ, ನಾವು ಪಡೆವುದು ಕೊನೆಯಗಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ನಗರದೊಂದು ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ , ಕಳೆದ ಹೋದ ಗೆಳೆಯನಲ್ಲಿ

 (ಇಂಗ್ಲಿಷ್ ನಿಂದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಅನುವಾದಿತ ಕವನ )
ಮೂಲ: Around the Corner by Charles Hanson Towne

-ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಶಿವಕವಿ

ಬಾಳ ಪಯಣದ ತಿರುವೊಂದರಲಿ

ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ನಾ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ

ನಿನ್ನ ಹೆರಳ ಮಲ್ಲೆದಂಡೆ
ಏನೋ ಹೇಳ ಹೊರಟಿದೆ
ಮುಖವರಳಿಸಿ ನಗುವತುಂಬಿ
ಮೈಯುಬ್ಬಿಸಿ ನಲಿದಿವೆ 
 

ಕಣ್ಣಮೇಲಿನ ಕಾಡಿಗೆಯ ಬಿಲ್ಲು
ಬಿರಿವ ನೋಟದ ಬಾಣವ ಹೂಡಿ
ನನ್ನ ಎದೆಗೆ ನಾಟಲೆಂದು
ಬಿಡುವ ಯತ್ನ ನಡೆಸಿದೆ
 

ಬಾಳ ಪಯಣದ ತಿರುವೊಂದರಲಿ
ನನ್ನ ನಿನ್ನಯ ಭೆಟ್ಟಿಯು

ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ
ನಾ ಹೆಜ್ಜೆಯಿಟ್ಟ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ
ನೀನು ಸೇರಿದೆ ಎನ್ನಮನದ
ಅಂಗಳಕೆ, ನಾನು ಕರೆಯುವ ಮುನ್ನವೇ

ಗೆಳತಿಯಾದೆ ಒಡತಿಯಾದೆ
ನನ್ನ ಮುಂದಿನ ಭವ್ಯ ಬದುಕಿಗೆ 

ವರ್ಷವಾಯಿತು ನಮ್ಮ ಬೇಟಿಗೆ
ಹರ್ಷ ತುಂಬಿದೆ ಬಾಳಲಿ
ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಕಡಲು ಸೇರಿದೆ
ಎನ್ನ ಜೀವದ ಜೀವನದಿ

ಮೂರುಕಾಲವೂ ಮೂಡಿಬರುತಿವೆ
ನೂರುಭಾವವೂ ಮನದಲಿ
ನಿನ್ನ ಕಾಣುವ ಕಾತುರತೆಯೂ
ಹಿರಿದಾಗುತ ಪ್ರತೀಕ್ಷಣ

ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲ ಕನಸುಗಳನು
ಕೈಯ ಹಿಡಿದು ನಡೆಸುವೆ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ಮೊಗದ ಸಿರಿಯು
ಎಂದೂ ಮಾಸದಂತಿರಿಸುವೆ

ಎಂದೂ ಹೀಗೆಯೇ ಮುಂದೆಸಾಗುವ
ಚೆಂದದಿಂದಲಿ ಬಾಳುತ
ಒಂದೇ ಮನದಲಿ ಒಂದೆ ಮಾತನು
ಒಂದೇ ರಾಗದಿ ಹಾಡುತ

- ಜಯಪ್ರಕಾಶ ಶಿವಕವಿ

ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು

ನಾವು ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ 

ಹುಟ್ಟಿದವರು 

ಅವರಿವರಿಂದ ತುಳಿಸಿಕೊಂಡು 

ಥೂ ಅನಿಸಿಕೊಂಡು 

ಹೊಟ್ಟೆಕಿಚ್ಚನು ಜಗಕೆ ಹಚ್ಚುವತೆರದಲಿ 

ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಲೇ

ಮೇಲೆದ್ದು ಬಂದವರು 

ಎಲ್ಲ ಮೇರೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ 

ಬಿಗಿಹಿಡಿದು ಕೆಳಸೆಳೆವ 

ಎಲ್ಲ ಬಂಧಗಳನ್ನು ತೂರಿ 

ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವರು 

ಬಾನಿನೆತ್ತರಕೆ ಬೆಳೆಯ 

ಹೊರಟವರು.

ನಾವು ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ 

ಹುಟ್ಟಿದವರು 

ಅವರಿವರು ಉಂಡು ಹುಟ್ಟು 

ಬಿಸುಟಿದ್ದೆಲ್ಲ  ತಿಂದು ಅರಗಿಸಿಕೊಂದವರು 

ಇಟ್ಟ ಎಡೆಯಲ್ಲಿರದೆ, ಹೋರಾಟದ ಕಿಚ್ಚಿನಲ್ಲಿ 

ನಮ್ಮ ನಾಳೆಗಳ ನಾವೇ, ನಮ್ಮ ಕೈಯಾರ 

ಕೆತ್ತಿಕೊಂದವರು. 

ಉರಿವ ಸೂರ್ಯನ  ಉರಿಯು

ಕೋರೆವ ರಾತ್ರಿಯ ಚಳಿಯು 

ಭೋರ್ಗರೆವ ಮುಸಳಧಾರೆಯು 

ಹೊಸಕಿ ಹಾಕದ, ಆತ್ಮಸ್ಥೈರ್ಯವ ಹೊತ್ತು 

ಬಾನ ಚುಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಮುತ್ತುಗರೆಯ
ಹೊರಟವರು.

ನಾವು ಮಣ್ಣಿನಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ 

ಹುಟ್ಟಿದವರು 

ಮಣ್ಣಿನಲ್ಲೇ ಬೇರಿತ್ತು, ಪಾತಳಕ್ಕಿಳಿಸಿ 

ಎಲ್ಲ ಸತ್ವವನು ಹೀರಿ 

ವಿಶಾಲ ಹಾಲುಹಾದಿಯ ತುಂಬಾ 

ತುಂಬ ಹೊರಟವರು 

-ಜಯಪ್ರಕಾಶ್ ಶಿವಕವಿ 

ನೀನೆ ತಾನೆ ಜೀವವಾದೆ

ನೀನೆ ತಾನೆ ಜೀವವಾದೆ
ನನ್ನ ಜೀವದ ಜೀವಕೆ
ನೀನೆ ತಾನೆ ಭಾವವಾದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಕೆ

ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಬೇಲಿಯೊಳಗೆ
ಬಂಧಿಯಾಗಿದೆ ಈ ಮನ
ನಿಂತ ನಿಲುವಿನಲ್ಲೆ, ನಲ್ಲೆ
ಮರೆತು ಹೋದೆ ನನ್ನೆನಾ

ನಿನ್ನ ನಗೆಯ ಮೊದಲ ನೆನಪು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಂಡಿದೆ
ನಿನ್ನ ಗೆದ್ದ ಗುಂಗಿನೊಳಗೆ
ಎದೆಯು ಏನೋ ಹಾಡಿದೆ

ನೀನೆ ತಾನೆ ಜೀವವಾದೆ
ನನ್ನ ಜೀವದ ಜೀವಕೆ
ನೀನೆ ತಾನೆ ಭಾವವಾದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ರಾಗಕೆ

ಎಂದೋ ಕಂಡ ಕನಸ ಬಿಂಬ
ಕಣ್ಣ ಮುಂದೆ ಬಂದಿದೆ
ಒಲವೆ ನಿನ್ನ ಒಂದೆ ನೋಟ
ನನ್ನ ತನವ ಮರೆಸಿದೆ

ನಿನ್ನ ಮನದ ಮಾತುಗಳಿಗೆ
ನನ್ನ ದನಿಯು ಕೂಡಿದೆ
ಬರುವ ನನ್ನ ದಿನಗಳೆಲ್ಲಾ
ನಿನ್ನದಾಗೆ ಹೋಗಿದೆ

ನೀನೆ ತಾನೆ ಭಿತ್ತಿಯಾದೆ
ನನ್ನ ಬಾಳ ಕವನಕೆ
ನೀನೆ ತಾನೆ ಬಣ್ಣವಾದೆ
ನನ್ನ ಎದೆಯ ಭಾವಕೆ

ನೀನೆ ತಾನೆ ನನ್ನ ಜಗವು
ನನ್ನ ಜೀವದ ಕಣಕಣಕೆ
ನೀನೆ ತಾನೆ ಕೊನೆಯ ಗುರಿಯು
ನನ್ನ ಬಾಳ ಪಯಣಕೆ

-ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ

ಮುಗುದೆ ನಿನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡ

ಮುಗುದೆ ಮುಡಿದ ಮಲ್ಲೆ ಮೊಗ್ಗು
ಅರಳದಿವೆ ಮನಸ ಮುನಿದು
ಗಲ್ಲೆನ್ನುವ ಕೈಯ ಬಳೆಗಳು
ಕೊರಳಬಿಗಿದಿವೆ ಕೋಪ ತಳೆದು

ಮುಗುದೆ ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ಗೆರೆಯ
ಹಿಂದೆ ದುಗುಡವೆನೋ ಅಡಗಿದೆ
ತುಟಿಯ ಮೇಲೆ ಅರಳದಲೆ ಕಿರುನಗೆ
ಮೊಗದ ಕಳೆಯು ಕಳೆದಿದೆ

ಹಳೆಯ ದಿನದ ಕಳೆದ ಕತೆಯ
ಕಳೆದು ಹೋಗಲು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು
ಸೆಳೆದು ಸೆಳೆದು ಯಾಕೆ ಕೊರಗುವೆ
ಸುಳಿಯ ನೀನು ತೊರೆದುಬಿಡು

ಮುಗುದೆ ನಿನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡ
ಮರಳಿ ಬಾರದೆ ದೂರಹೋಗಲಿ
ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಭಾರವಿಳಿದು
ಮನಸು ಹಗುರವಾಗಲಿ

ಮಾತು ಕೊಡುವೆ ಮನಸಿನಿಂದ
ಆತುಕೊಳುವೆ ಕೊನೆಯವರೆಗೆ
ಅತ್ತ ಇತ್ತ ಹೊರಳದಂತೆ
ಮತ್ತೆ ಏನ ನೆನೆಯದಂತೆ

ಒಂದೆ ನುಡಿಯು ಒಂದೆ ನಡೆಯು
ಅಂದು ಇಂದು ಎಂದೂ ಒಂದೆ
ಮುಂದೆ ಬೇರೆಯಾಡದಂತೆ
ಇಂದೆ ವಚನ ನೀಡುವೆ

ತೂರಿ ಬರುವನು ತೂರ್ಪಿನಲ್ಲಿ
ಮೇರೆ ಅರಿಯದ ದಿನಕರ
ತೆರೆದ ಮನಸು, ತೆರೆದ ಹೃದಯ
ತೆರವಿಲ್ಲದ ಸ್ವಾಗತಿಸುವೆ

ಮುಗುದೆ ನಿನ್ನ ಮನದ ದುಗುಡ
ಮರಳಿ ಬಾರದೆ ದೂರಹೋಗಲಿ
ನಿನ್ನ ಎದೆಯ ಭಾರವಿಳಿದು
ಮನಸು ಹಗುರವಾಗಲಿ

ರಚನೆ :-ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ

ಗೆಳತಿ

ಗೆಳತಿ ನಿನ್ನದೇ ಮುಖ..
ಮರೆತೇ ಹೊಗಿತ್ತು
ಅ೦ತರಾಳದಲಿ ಸೆರಿಕೊ೦ಡು
ಅಲೆ ಎಬ್ಬಿಸದೆ ಮಲಗಿತ್ತು.

ತುಟಿಯ೦ಚಿನಲಿ
ಅರಳಿದ ಆ ನಗೆ
ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಇತ್ತು
ನಿನ್ನದೇ ಆದ ಆ ಮುಖವನು
ಮರೆ ಮಾಚುವ ತವಕದಲಿತ್ತು

ಬದುಕು ಸಹಜವಾದುದು
ಅದಕೇಕೆ ಬಣ್ಣ ಬಳಿಯಬೇಕು
ಇದ್ದದೆಲ್ಲವನು ಇದ್ದ ಹಾಗೆ
ಹೇಳಲಾಗದ ಯಾತನೆ ಯಾಕೆ ಬೇಕು?

ಹೌದು!
ಅ೦ದೊ೦ದು ದಿನ ಸ೦ಜೆಯಲ್ಲಿ
ಕೆ೦ಪೇರಿತ್ತು ಸುತ್ತಮುತ್ತಲಲ್ಲಿ
ಭೂತಾಯಿ ನಾಚಿ ನೀರಾಗಿ
ಮಧುವಣಗಿತ್ತಿಯ೦ತಾಗಿ
ಮರೆಯುತ್ತಿರುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಹಿ೦ಡು, ಮರಳುತ್ತಿತ್ತು ಗೂಡಿಗೆ,
ಮಕ್ಕಳ ಪಾಲನೆಗೆ
ತುಸು ಅಕ್ಕಿ ಹೊತ್ತುಕೊ೦ಡು,
ಹಾಡುತ್ತ, ಕುಣಿಯುತ್ತ…
ಚಿತ್ತಾರ ಬರೆಯುತ್ತ..
ಅ೦ಬರದಲ್ಲಿ…

ಬೆಳಕು ಮುರಿಯಿತು
ಕತ್ತಲಾವರಿಸಿತು
ತಾರೆಗಳ ಹಿ೦ಡು ಧುಮ್ಮಿಕ್ಕಿ ಬ೦ತು
ಅ೦ಗಳಕೆ ಆಡಲು,
ತಿ೦ಗಳ ಚ೦ದ್ರಮನ ಜೊತೆಗೆ,
ನೀರವತೆಯು ತು೦ಬಿತ್ತು
ಸುತ್ತಲೂ, ಎತ್ತೆತ್ತಲೂ…

ನನ್ನ ಜೊತೆ ನೀನು
ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಾನು
ಊರ ಹೊರಗಿನ ಕೆರಯ ಅ೦ಗಳದಲ್ಲಿ
ಮೌನ ಮುರಿಯಲು ಇಲ್ಲ
ಮಾತನಾಡಲು ಇಲ್ಲ
ನನ್ನೆಡೆಗೊ೦ದು ನೇಟ ಬೀರಿ,
ತುಸು ನಕ್ಕು, ಅತ್ತು,
ನೀನೊರಟೆ ಹಿಡಿದು ಊರ ದಾರಿ,
ನಾ ಕಾರಣ ಕೇಳುವ ಮೊದಲೇ…

ನಾ ಕಾದೆ, ಅದೇ ಜಾಗದಲಿ
ಮತೇ ನೀ ಬರುವೆ ಎ೦ಬೊ೦ದು ಆಸೆಯಲಿ
ನಮ್ಮ ಕನಸಿನ ಪ್ರೇಮಸೌಧದ ನೆನಪಿನಲಿ
ಸುದ್ದಿ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಸುಳುವು ಸಿಗಲಿಲ್ಲ…

ಆದರೇ!
ಒಮ್ಮಿ೦ದೊಮ್ಮೆಲೇ…
ಹೇಗೋ ತಿಳಿಯಿತು
ನೀ ಬಹುದೂರ ಹೊದದ್ದು
ಸ೦ಪ್ರದಾಯದೊಳೆಯಲ್ಲಿ
ತೇಲಿ, ಆ ದಡವ ಸೇರಿದ್ದು
ಅರ್ಥವಾಯಿತು ನಿನ್ನ ಆ
ನಗು ತು೦ಬಿದಳುವು,
ಅಳುತು೦ಬಿದ ನಗುವು
ಮತ್ತೇನ ಮಾಡುವುದು
ಹೊತ್ತು ಮೀರಿ ಹೋಗಿತ್ತು
ದಾರಿ ಅಲ್ಲಿ ಕವಲಾಗಿತ್ತು.

ಬದುಕಲ್ಲವೇ ಇದು!
ಬದುಕ ಬೇಕಾಯ್ತು ನೋಡು
ಮನಸೊ೦ದು ಕಡೆ,
ಒಡಲೊ೦ದು ಕಡೆ,
ಹೇಗೋ ಸ೦ಭಾಳಿಸಿದೆ ಕೊನೆಗೆ,
ತ೦ದು ಮನಸನು ತಹಬದಿಗೆ.
ಗ೦ಡಸಲ್ಲವೇ ನಾನು!
ಅಳುತ ಕೂರುವುದು ಸರಿಯೇ?
ನಕ್ಕೆ! ನಕ್ಕೇ !!
ದಿನ ಹೋಗಿ ಅದೇ ಜಾಗದಲಿ!
ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳನೆಲ್ಲ
ಅಳಿಸಿ ಹಾಕುವ ನೆವದಲ್ಲಿ.

ಹೋಗಲಿ!
ಹಳೆಯ ಹಾಡನು
ಮರೆವೆ ನಾನು
ಹೇಗಿರುವೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ?
ಮೂರು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಾಗಿ?
ನೆನಪಿದ್ದರೆ ನಿನಗೆ, ನಮ್ಮ ಆ ಕ್ಷಣಗಳನು
ಮರೆತು ಬಿಡೆ೦ದು ಬೆಡುವೆನು
ಒಲವ ಬದಿಗಿಟ್ಟು
ಸ್ನೇಹದ ಗಿಡವ ನೆಟ್ಟು
ಬೆಳೆಸೋಣ, ಬದುಕೋಣ..
ಕವಲೊಡೆದ ದಾರಿಯಲಿ
ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ನೆರವಾಗುತಲಿ
ಈ ಬಾಳ ಸವೆಸೋಣ….
- ಜಯಪ್ರಕಶ್ ನೇವಾರ ಶಿವಕವಿ

ಹೊಸದೊಂದು ಪರಿಚಯಕೆ

ºÉƸÀzÉÆAzÀÄ ¥ÀjZÀAiÀÄPÉ

ºÀ¸À£ÁzÀ ªÀÄ£À¢AzÀ

¸ÁéUÀvÀªÀ PÉÆÃgÀĪÉ

JzÉAiÀiÁ¼ÀzÉÆ®«AzÀ

JzÉAiÀÄ §£ÀzÀ

PÉÃzÀUÉAiÀÄ PÁ¢j¹

PÁAiÀÄÄªÉ ¤Ã §gÀĪÀ WÀ½UÉUÁV

©jzÀ ªÀÄ°èUÉ ªÉÆUÀÄÎ

zÁjAiÀÄ° ºÀgÀr¹

PÁAiÀÄÄªÉ ¤Ã §gÀĪÀ WÀ½UÉUÁV

UÀAzsÀ ¸ÀƸÀĪÀ

ZÀAzÀ£ÀzÀ ªÀÄgÀUÀ¼À£ÀÄ

EPÉÌ®¢ £Éqɹ

PÁAiÀÄÄªÉ zÁjAiÀÄ° ¤Ã §gÀĪÀ ªÉüÉUÁV

£À£Éß®è PÀ£À¸ÀÄUÀ¼À

ªÀÄÄr¦qÀÄªÉ ¤£ÀUÁV

EgÀÄªÉ®è ¦æÃwAiÀÄ£ÀÄ

PÁ¦qÀÄªÉ ¤£ÀUÁV

ºÀUÀ®Ä EgÀļÀÄUÀ¼À°è

¨Á¼À ¥ÀAiÀÄtzÀ Kj½vÀUÀ¼À°è

eÉÆvÉVgÀÄªÉ £ÉgÀ¼ÁV

¤£ÉÆß®ªÀ PÉÆgÀ¼ÁV

¤Ã £ÀÄrªÀ J®è ªÀiÁw£À

ªÀiÁvÀÄ £Á£ÁUÀĪɣÀÄ

¤Ã §gɪÀ gÀAUÀªÀ°èAiÀÄ

¥Àæw ZÀÄQÌAiÀiÁUÀĪɣÀÄ

¤Ã §gɪÀ avÀæPÉÌ

§tÚ-©üwÛ-¨sÁªÀ £Á£ÁUÀĪɣÀÄ

ºÉÆA¨É¼Àಗ ¸ÀƸÀĪÀ

¤£Àß eÉÆÃr £ÀAiÀÄ£À £ÀPÀëvÀæUÀ¼ÀÄ

JAzÉAzÀÆ £ÀUÀÄwgÀ®Ä

¤ÃqÀĪɣÀÄ £À£Àß ¨Á¼À ¨ÁAzÀ¼ÀªÀ£ÀÄ

ºÀUÀ®Ä EgÀļÀÄUÀ¼À°è

ªÀÄÄA¨É¼ÀUÀÄ ¨ÉÊV£À°

¸ÀÆAiÀÄð-ZÀAzÀæ-vÁgÉUÀ¼À ºÁUÉ

£Á¤gÀÄªÉ ¤£ÉÆßqÀ£É

¤£Àß JzÉAiÀÄ §A¢üAiÀiÁV

- ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ

ನಾ ಬಲ್ಲೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ಎಲ್ಲೋ ಕೇಳಿದ ಮಧುರ ಹಾಡು
ಅಲೆ ಅಲೆಯಾಗಿ ಹೊಮ್ಮುತಿದೆ
ಎದೆಯ ಸದನದಿ ನೇರ
ನೀ ಎದುರಾದ ಖುಷಿಯಿಂದ
ನೀ ಬಲ್ಲೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ನಾ-ನೀನಿರುವ
ಈ ಜಗದ ಮೊಗಸಾಲೆಯಲಿ
ಹಲವು ನೂರು ಜನರಿದ್ದರೂ
ನಾನು ಮಾತ್ರವೇ ಒಂಟಿ
ನೀ ಬಲ್ಲೆ ಅದನೆಲ್ಲಾ ನಾಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ನುಡಿವ ಮಾತುಗಳಿಲ್ಲಿ
ನಡೆವ ಹೆಜ್ಜೆಗಳಲ್ಲ
ನುಡಿಗೂ-ನಡೆಗೂ ತಪ್ಪಿರುವ ಮೇಳದಲ್ಲಿ
ಬರಿ ಹಿಮ್ಮೇಳ ನಾನು-ನೀನು
ನಾ ಬಲ್ಲೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ಬದುಕು ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ
ಶುಷ್ಕ ವ್ಯವಹಾರ
ಜಗದ ಜುತ್ತದು ಇಂದು
ಒಣ ಹಣದ ಕೈಯಲ್ಲಿ
ನಾ-ನೀ... ಅದರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರು
ನಾ ಬಲ್ಲೆ ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ಪ್ರವಾಹಕ್ಕಿದಿರಾಗಿ ಈಸಿ
ದಡ ಸೇರಲರಿಯದೆ
ಬದಲಿಸಿದೆ ಗತಿಯ
ಬದುಕುವದ ಕಲಿಯಲು
ನೀ ಬಲ್ಲೆ ಅದನೆಲ್ಲಾ ನಾ ಹೇಳದಿದ್ದರೂ

ಒಲಿದು ಬಂದ ಒಲವೆ ನೀನು

ಒಲಿದು ಬಂದ ಒಲವೆ ನೀನು

ಎಂದೋ ನೋಡಿದ
ನೆನಪು ಎಲ್ಲೋ ಕೂಡಿದ ನೆನಪು
ನೆನಪಿನ ನೆನಪಲ್ಲೆ
ಮರೆತ ಮರೆವಿನ ಸುಳಿಹು ನೀನು " ೧ "

ಕಾಂತಿಯಿಲ್ಲದ ಚೆಂದ್ರ
ಹೊಳೆವ ಗುಟ್ಟಾದ ಕಂಡೆ
ನನ್ನ ಕಣ್ಣಲಿ ಸುಳಿದ
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ ಮಿಂಚಿನಿಂದ " ೨ "

ಕೋಟಿ ತಾರೆಯ ಮಿಂಚು
ಸುಳಿದು ಕಣ್ಣಂಚಿನಲಿ
ಸೆಳೆಯುತಿದೆ ಎನ್ನ
ನಿನ್ನ ಸೂಜಿಗಲ್ಲಿನ ನಿಲುವು " ೩ "

ಹಗಲು ಇರುಳುಗಳಲ್ಲಿ
ಬದುಕ ದ್ವಂದ್ವಗಳಲ್ಲಿ
ಕಳೆದ ನಿನ್ನೆಯ ನೆನಪ
ಭರವಸೆಯ ಬೆಳಕು ನೀನು " ೪ "

ಎಲ್ಲಿ ಬದುಕಲಿ ಹೇಗೆ ಬದುಕಲಿ
ಎಂದಿತ್ತು ಬಾಳ ನಿಲುವು
ಬದುಕಿಗೊಂದು ನೆಲುವ ತೋರೆ
ಬಂದ ಬದಲಾವಣೆಯೇ ನೀನು " ೫ "

ಮೋಸವಿಲ್ಲದ ಮಾತು
ಕಪತವಿಲ್ಲದ ನೋಟ
ಎಳೆಗರುವ ಎತ್ತಾಗಿಸಲು
ಒಲಿದು ಬಂದ ಒಲವೇ ನೀನು " ೬ "

ನಾಳೆ ಎಂಬುದು ಕತ್ತಲು

ನಾಳೆ ಕತ್ತಲು, ಕಾಣೆ
ಏನು ಅಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು
ನಿನ್ನೆಯದು ಬೆತ್ತಲೆಯು
ಉಳಿದಿಲ್ಲ ಒಂದು

ಮಾಡಲೇತಕೆ ನೀನು
ಅದರ ಚಿಂತೆಯನು
ಅಂದಿನ ಕೆಲಸವನು
ಮಾಡಲು ಆಂದಂದು

ಕೀಲು ಕೊಟ್ಟರೆ ಕುಣಿವ
ಗೊಂಬಿಗಳು ನಾವಲ್ಲ
ನಮ್ಮೊಳಗೂ ತುಂಬಿಹವು
ನೂವುಗಳು, ನಲಿವುಗಳು

- 1-

ಯಾರಿಗೋ ಯಾತಕೋ
ಈ ಭೂಮಿ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ
ಆರೂ ಅರಿದವರಿಲ್ಲ
ಅದರ ಪೂರ್ತಿ ಮರ್ಮ

ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮದ ಜಾತ್ರೆ
ಮಾಡುವುದು ಬಲು ಸರಳ
ಎಲ್ಲವೂ, ಎಲ್ಲದೂ
ಉತ್ತುಂಗದಲಿ ಇರುವಾಗ

ಕಷ್ಟಗಳು ಕೂಡಿರಲು
ಕತ್ತಲೆಯು ತುಂಬಿರಲು
ಎದೆಯಗುಂದದೆ, ಬೆನ್ನು ತೋರದೆ
ನಡೆಯುವುದು ನಿಜ ಧರ್ಮ
- 2 -

ನೋವುಗಳು, ನಲಿವುಗಳು
ನಮ್ಮೆರಡು ಕಣ್ಣುಗಳು
ಬೇಕು ಈ ಎರಡು
ಬದುಕ ಬಿತ್ತಾರವನು ಅರಿಯಲು

ಅಂತರಂಗದ ಕದವ
ನಾವು ತೆರೆಯಲು ಬೇಕು
ಅನಂತ ವಿಶ್ವದಜೊತೆಗೆ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂ ಬಾಳಲು

ತಪ್ಪುಗಳು ಸಹಜ
ತದ್ದಿ ನಡೆವುದು ಜಾಣ್ಮೆ
ಅರಿತೂ ಹಠಮಾಡುವುದು
ನಮ್ಮ ಬಾಳ್ವೆಯ ಕುಲ್ಮೆ

-3-

ದೇವ ಮಾನವರು ನಾವಲ್ಲ
ಎಲ್ಲವೂ ಎಣಿಸಿದಂತಿರಲು
ಮಿತಿಯುಳ್ಳ ನರರು
ಹೊಂದಾಣಿಕೆಯೆ ನಮ್ಮ ಕರುಳು

ನಿನ್ನೆಗಳ, ನಾಳೆಗಳ
ಅಡಕತ್ತರಿಗೆ ಸಿಗದುಳಿದು
ಬರುವ ದಿನಗಳಲಿ, ಧೈರ್ಯದಿಂ ಬಾಳು
ಧೈರ್ಯವೇ ನಿಜ, ನಿಜದಿ ಬಾಳು.

-4-
ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ.

ನಾ ಸೊತಾಗಲೆಲ್ಲಾ

ನಾ ಸೊತಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ನಾ ಎಡವಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ,
ಬರುವನೊಬ್ಬನಪರಿಚಿತ ಮುನ್ನಡೆಸಲೆನ್ನ
ನಾ ಬಿದ್ದಾಗಲೆಲ್ಲಾ, ನಾ ಖಿನ್ನನಾದಾಗಲೆಲ್ಲಾ
ಬರುವನೊಬ್ಬನಪರಿಚಿತ ಮುನ್ನಡೆಸಲೆನ್ನ.

ಜೊತೆಯಾಗಿ ಬಾಳುವನು, ಹೊರಾಡುವನು,
ಬಾಳೆ೦ಬ ಕದನದಲ್ಲಿ, ಗೆಲುವ ತ೦ದಿಡುವವನು,
ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಾಣತನದಿ೦ದ, ತನ್ನಮಿತ ಶಕ್ತಿಯಿ೦ದ,
ಅವನೇ ಅವನು ನನ್ನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸುವ೦ತವನು

ಈಸೊ೦ದು ದಿನ, ಬೇರೇನೊ೦ದನೂ ನಾನೆಣಿಸಲಿಲ್ಲ
ಅವನು ನನ್ನೊಳಗೆ ಇರುವನೆ೦ಬೊ೦ದು ನೆವದಲ್ಲಿ
ಹೊಳೆವ ರವಿಕಿರಣಗಳ ತೆರನಿದ್ದ ಅವನ ನೆನವಲ್ಲಿ
ತೊರೆಯನವನೆ೦ದಿಗೂ ಎ೦ಬ ತು೦ಬು ಭರವಸೆಯಲ್ಲಿ

ಬದಲಾಗುತಿವೆ ಸಮಯ, ಬದಲಾಗುತಿವೆ ಋತುಗಳು
ನಾನು ಮಾತ್ರವೇ ಒ೦ಟಿ, ಯಾರಿಲ್ಲದೆ ಎನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ
ಕಳೆದುಕೊ೦ಡು ಗೆಲುವುಗಳನು,ಸೆಳೆದುಕೊ೦ಡೆ ಸೋಲುಗಳನು
ಎಲ್ಲಿರುವೆಯೊ ಗೆಳೆಯ, ನನ್ನ ಮುನ್ನಡೆಸದೆ ನೀನು

ದಿನಗಳುರುಳಿದ೦ತೆಲ್ಲಾ, ದುಃಖಗಳೂ ಏರುತ್ತಿವೆ
ನಾ ಸರಿಯೊ, ನಾ ತಪ್ಪೊ ಅರಿವಾಗದ೦ತಿದೆ ನನಗೆ
ಬೇಕಾಗಿದೆ ನನಗೀಗ ನಿಮ್ಮಗಳಲ್ಲೊಬ್ಬರ ನೆರವು
ಬರುವಿರಾ ಯಾರಾದರು ನೆರವ ನೀಡುವ ಧೈರ್ಯದಲಿ

ಅವನೇ ನನ್ನ ಆತ್ಮ, ನನ್ನೊಳಗಿನ ಆಲೋಚನೆಗಳು
ಯಾರಾದರು ಅವನ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ತರುವಿರಾ
ಭಯವಿದ್ದರೇನು, ಬಿಕ್ಕಟ್ಟುಗಳಿದ್ದರೇನು ನನ್ನೊಳಗೆ
ಆರದೆ ಇದೆ ಇನ್ನೂ ಭರವಸೆ, ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವನೆ೦ದು..

(ಇ೦ಗ್ಲಿಷ್ ನಿ೦ದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಆನುವಾದಿಸಿದವರು - ಜಯಪ್ರಕಶ್ ನೆವಾರ ಶಿವಕವಿ.)

ಮುನ್ನಡೆ ಮನವೆ

ನಿಲ್ಲು ಮನವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅಲೆಯುವೆ

ಏನ ನೆನೆದು, ಏನ ಕರೆದು ನೀನು ಕೊರಗುವೆ

ಹಿರಿದು ಕಿರಿದು ಎಲ್ಲ ಸುಳ್ಳು

ಮೇಲು ಕೀಳು ಬರಿ ಜೊಳ್ಳು

ನಂಬದಿರು, ನೆಚ್ಚದಿರು

ಮಾಯೆಯ ಮಾಯೆಯಲಿ ನೀನು ಸಿಲುಕದಿರು।

ಆರಿಗಿಲ್ಲ ಆರು ಸಾಟಿ

ಆರಮೇಲೋ ಆರ ಪೈಪೋಟಿ।

ಒಬ್ಬರಂತೆ ಒಬ್ಬರಲ್ಲ

ಅರಿತು ಅರಿಯದಿರುವೆಯಲ್ಲ।

ಬಾಳಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಉಂಟು,

ಉಂಟು ಎಂದುಕೊಂಡರೆ।

ಏನೂ ಇಲ್ಲ, ಎಲ್ಲ ಇದ್ದು

ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಕೊಂಡರೆ।

ಇರುವು ಇರವುಗಳ ನಡುವೆ

ಏನಿಲ್ಲ ಅಂತ ಫರಕು

ಅದು ನಿನ್ನ ಭ್ರಮೆ

ಬರಿ ಭ್ರಾಂತಿ ಹರಕು-ಹರಕು।

ನಿಲ್ಲು ಮನವೆ, ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಅಲೆಯುವೆ

ಏನ ನೆನೆದು, ಏನ ಕರೆದು ನೀನು ಕೊರಗುವೆ

ಬುದ್ದನೇಳಿದ ಬದ್ದಿ ಮಾತು

ನೀನು ಮರೆತೆಯಾ

ನಿನ್ನ ಒಡನೆ ನೀನೆ

ಕಾಳಗಕೆ ನಿಂತೆಯಾ।

ಆಸೆ ಎಂಬುದು ಬಿಸಿಲ ಕುದುರೆ

ದುಸ್ತರವು ಅದನ ಏರುವುದು

ವಾಸ್ತವದ ಅರಿವು ಅರಿತುಕೊಂಡು

ಮುನ್ನಡೆ ನೀ ಶರಣಾಗದೆ।

ಬದುಕ ಇಬ್ಬಂದಿಗಳಿಗೆ

ಬೆನ್ನ ತೋರಿಸದಿದ್ದು

ಸದಾ ಒಳಿತನ್ನೆ ನೆನೆದು

ಮುನ್ನಡೆ ನೀ ಶರಣಾಗದೆ।

ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಅಲೆವುದನ ಬಿಟ್ಟು

ಹಿಡಿದ ದಾರಿಯಲಿ ಮನಸನಿಟ್ಟು

ಮುನ್ನಡೆ ನೀ ಮನವೆ, ಅವರನಿವರನು ನೋಡುವುದ ಬಿಟ್ಟು
- ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ.

ಕವಿತಳಿಲ್ಲದೆ, ಕವಿತೆ

ಕವಿತಳಿಲ್ಲದೆ, ಕವಿತೆ
ಮನಕೆ ಒಗ್ಗಿತು ಹೇಗೆ?
ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಗಂಧ
ಜಗಕೆ ಹಬ್ಬಿತು ಹೇಗೆ?

ಕವಿತಳನು, ಕವಿತೆಯನು
ಎದೆಯಲದುಮಿಕೊಂಡು
ಹೊಳೆಯ ದಾಟಿ, ಕಡಲನಾರಿ
ಪರನಾಡಲಿಳಿದುಕೊಂಡೆ।

ಅವಕಾಶವೊ, ಅನಿವಾರ್ಯವೊ?
ಬಾಳ್ವೆಯ ಸುದಿನವೊ, ದುರ್ದಿನವೊ
ಆರನರಿಯೆ, ಆರಕಾಣೆ
ಬರಿ ಗೊಂದಲವು, ಮನದೊಳಗೆ....

ಎದುರು ಗೊಂಡವರೆಲ್ಲ
ಹಲ್ಲು ಕಿರಿವಾಗ
ಇಷ್ಟವೊ, ಅನಿಷ್ಟವೊ
ಮುಖವರಳುವುದು ಅದರರಿವಿಲ್ಲದೆಯೆ।

------1------
ಸುತ್ತಲೆಂದರೆ, ಒಪ್ಪಿತೇಗೆ ಮನ
ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಒಬ್ಬೊಂಟಿಯಾಗಿ
ಬೇಸರದ ಆಸರಿಕೆಗೆ, ಅವಳಿಲ್ಲದೆ
ಕವಿತಳಿಲ್ಲದೆ, ಜೊತೆಯಾಗಿ

ತುಡಿತವೊ, ಎದೆ ಮಿಡಿತವೊ
ಭಾವತುಮುಲದ ತೀವ್ರತೆಯೊ
ನನ್ನೂರ ನೇಸರನ, ಬೇಸರಕೆ
ಜೊತೆ ಮಾಡಿದಳು, ಬೈಗಿನಲು ಬೆಳಗಿನಲು

ಕವಿತಳಿಲ್ಲದೆ, ಬಳಿಯಲ್ಲಿ
ಬರಿ ಕನಸು, ಇರುಳಲ್ಲಿ
ನಾ ನಿಲ್ಲಿ, ಅವಳಲ್ಲಿ
ಬರಿ ನೆನಪು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ।

ಕವಿತಳನು, ಕವಿತೆಯನು
ನಾ ದೂರಮಾಡಿಕೊಂಡು
ಹಗಲು, ಇರುಳು ಬಡಿದಾಡುತಿರುವೆ
ಜಗದ ನೊಗವ ಮೇಲೇರಿಕೊಂಡಂತೆ

ಇರುವುದೊಂದೆ,ಸಮಾಧಾನ
ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಬರಿ ನಾಲ್ಕುದಿವಸ
ಕವಿತೆಯನು, ಕವಿತಳನು ಕಾಣ್ವದಿನ
ದೂರವಿಲ್ಲವೆಂಬುದೆ, ಮನಕೆ ಹರುಷ
- ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ।

ಜಾನಪದ ಹಾಡು.

ಅವಳಿಲ್ಲದಾಗ ಮುಂಜಾನೆ ಎದ್ದು

ಮಾಡಬೇಕ್ರಿ ಮನೆಯ ಕೆಲಸ

ಅವಳೆಂದು ಮನೆಗೆ ಬರುತಾಳೆ ಏನೋ

ನನಗಿಲ್ರಿ ಅಷ್ಟು ಸೊಗಸ

ಕಸಬರಿಗೆ ಹಿಡಿದು ಹಸನಾಗಿ ಬಳಿದು

ಒಲೆ ಬೂದಿ ಚೆಲ್ಲಬೇಕು

ಮುಸುರೀಯ ತಿಕ್ಕಿ ಹೊಸ್ತಿಲನು ಸಾರ್ಸಿ

ರಂಗೋಲಿ ಹುಯ್ಯಬೇಕು

ಒಲೆ ಊದಿ ಊದಿ ಹೊಗೆ ಬಡಿಸಿಕೊಂಡು

ಕಣ್ಣೀರ ಒರೆಸಿಕೊಂಡೆ

ತಲೆ ಸೂಲಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ಬೈದು

ಗುಳುಗೀಯ ತೆಗೆದುಕೊಂಡೆ

ತಲೆದಿಂಬು ಹಾಸ್ಗೆ ಚಾದರವ ನೋಡಿ

ಏನೇನೊ ನೆನೆದುಕೊಂಡೆ

ಕೆಡಿಸಿದಳು ಬುದ್ಧಿ, ತವರೂರೆಗ್ಹೋಗಿ

ಮಾಡಲೇನು ಮಲಗಿಕೊಂಡೆ।
ಜಾನಪದ ಹಾಡು। (ಸಂಗ್ರಹ )

ಬೆಂಗಳೂರ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ......

ಹಗಲು ಇರುಳು ಅತಂತ್ರನಾಗಿ
ವಾರವೆಲ್ಲ ಯಂತ್ರವಾಗಿ
ವಾರದಕೊನೆ ಮನುಜನಾಗಿ,
ಬದುಕಿರುವೆ ನಾ ಬೆಂಗಳೂರ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ।

ನಗುವ ಮುಸುಡುಗಳ ನಗುವಿಲ್ಲಿ
ನಂಬುವ ಹಾಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲ
ನಡೆವುದೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲಿ ನಿಜವು ಎಂದು
ತೋರುವ ಹಾಗೆ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ

ಯಾವ ವಾರ, ಯಾವ ತಿಥಿ
ಯಾವುದೊಂದು ತಿಳಿವುದಿಲ್ಲ
ಎಷ್ಟು ಜನರೊ, ಎಷ್ಟು ಮಾತೋ
ಯಾವುದೊಂದು ಅರಿವುದಿಲ್ಲ

ಆರ ಜೊತೆಗೊ ಆರ ಮಾತೊ
ಆರ ನಾರು ಬಲ್ಲರಿಲ್ಲ
ದೂರ-ದೂರ ದೇಶಗಳಿಗೆ
ಗಳಿಗೆ-ಗಳಿಗೆ ಗೊಮ್ಮೆ ಕರೆಯೊ

ಒಡನೆ ಆಡಿ, ಒಡನೆ ಬೆಳೆದ
ಒಂದೆ ಗಂಗಾಳದಲ್ಲಿ ಉಂಡ
ಎಳೆಯ ಗೆಳೆಯರೆಲ್ಲರಿಗೂ
ಹತ್ತಿರವಿದ್ದು ಬಹು ದೂರ ದೂರ ನಾನು।

ಹುಟ್ಟಿ ನಲಿದ ನಾಡು ಏಕೆ?
ಹಾಡಿ ಉಲಿದ ಭಾಷೆಯೇಕೆ?
ಎಲ್ಲ ಮರೆತೆ, ಎಲ್ಲ ತೊರೆದೆ
ಮನವ ಮೆತ್ತಿದ ಹಣ-ಹೆಸರ ಮದಕೆ।

ಸಂಚಾರಿ ಒತ್ತಡಗಳ ನಡುವಿನಲ್ಲಿ
ಬಗೆ-ಬಗೆ ಮಂದಿಗಳ ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ
ನಾನೂ ಕಳೆದು ಹೋದೆ
ಬೆಂಗಳೂರ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ

ಜಯಪ್ರಕಾಶ ನೇ ಶಿವಕವಿ